-De wetgever moet altijd rekening houden met de natuurwetten (wet van de sterkste, wet van vraag en aanbod, enz).
-Religie is een stukje cultuur van gemeenschappen en volkeren, en mag niet gebruikt of misbruikt worden in de politiek.
-Wetten moeten in de praktijk werkelijk nageleefd en opgevolgd worden. Indien blijkt (na één of twee jaar) dat dit niet zo is, moet de wet gewijzigd worden, of gewoon worden afgeschaft.
-Het is de taak van een regering, om vb. wetten die meer dan 20 jaar oud zijn te herzien op hun nut, of reden van bestaan (iedere wet heeft dus een vervaldatum).
-Een goede wetgeving is kort, goed verstaanbaar, zelf regelend en wordt door bijna 100% van de bevolking nageleefd.
-De overheid moet zich enkel inlaten met zaken die de private sector niet kan of mag doen, omwille van het algemeen belang.
-Subsidiëren in de niet culturele of sociale sector moet altijd een tijdelijke zaak zijn, en is een laatste redmiddel om een onrechtvaardigheid of een overmacht te verhelpen.
-De opbrengst van een taxatie moet gebruikt worden voor het doel waarvoor het is bedacht, (vb.: de extra taks op tabak gaat voor x% naar de ziekte verzekering, en x% naar het OCMW) en dit moet zwart op wit in die wet staan.
-Een begroting moet altijd in evenwicht zijn (dit wil zeggen dat de uitgaven afhankelijk zijn van de reële inkomsten ). Grote investeringswerken worden betaald met minstens 50% op de op voorhand gereserveerde middelen, en de afbetaling mag niet langer duren dan de tijd die nodig was om die eerste 50% te reserveren. (een investering spot met gemiddeld 0-€ erin) Een regering kan dus nooit opstappen en een finaciëele put achterlaten.

Dit mechanisme dat oorspronkelijk de bedoeling had, de inkomsten van de werkende en uitkeringsgerechtigde bevolking te vrijwaren van de geldontwaarding, is op zich een zeer lovenswaardige maatregel, maar heeft op een paar punten gefaald.
De wijze waarop het INDEX-cijfer is samengesteld is niet goed. Een van de gevolgen, is een drastische toename van de werkloosheid en een devaluatie van de Belgische frank in 1983. Een tweede reden van de onvolmaaktheid, waren de index sprongen en de invoering van de gezondheid index die we hebben meegemaakt. Ik kan me voorstellen dat er een INDEX-Cijfer moet bestaan, maar dan op een heel andere basis is samengesteld.
Een land of gemeenschap dat deel uitmaakt van een munt-uni kan niet zomaar zijn munt devalueren, omdat zijn economie niet zo goed draait of het slachtoffer is geworden van een natuurramp. Nee, dit "cijfer" moet een weerspiegeling geven van de welstand van een land, en een graadmeter voor de beoordeling van het gevolgde beleid. Het is toch logisch, dat de lonen van een land niet moeten dalen of stijgen, omwille van de prijs van een produkt dat men zelf niet in de hand heeft (vb. aardolie, koffie, groenten..). Als de prijs van een bepaald produkt stijgt, zal de bevolking daar normaal gezien minder van gebruiken of een alternatief voor zoeken. Het aantal werkzoekenden, de buitenlandse en binnenlandse schulden of tegoeden, de waarde van de lokale munt enz... zou volgens mij een betere manier zijn om het "INDEX CIJFER" te bepalen. Als dit cijfer op dezelfde manier in gans Europa word toegepast, is dat waarschijnlijk de oplossing voor het slagen van de gemeenschappelijke munt (de EURO).

Belastingen zijn een noodzakelijk kwaad in elke samenleving, die het welzijn van al zijn burgers op het oog heeft. De manier waarop belastingen worden geïnd durft nogal wat verschillen van land tot land.
In België is dit in een vijftal groepen op gesplitst (BTW en accijnzen op produkten, belastingen, onroerende voorheffing en sociale zekerheid bijdragen op bedrijven, lonen en wedden).

Hoe zou het moeten evolueren:

Stap 1/ Laten we voorlopig BTW, Onroerende voorheffing en Accijns behouden en de RSZ-financiering en belasting op arbeid zo snel mogelijk afbouwen. De derving van inkomsten vervangen we door een "In Gebruik Stelling" IGS-belasting. De IGS kan voor elk produkt afzonderlijk bepaald worden en kan een vast bedrag of een percentage op de produktie prijs zijn. Op deze wijze betaald de kapitaalkrachtige burger die alles nieuw en groots koopt het leeuweaandeel en de marginale sukkel bijna niets. Produkten die IGS belast zijn geweest kan men duidelijk herkennen en kontroleren via fraude bestendig systeem. Bij export produkten word de IGS-tax of BTW door het land zelf geheven. Een artikel in het buitenland kopen die niet met het IGS systeem meedoet kan natuurlijk aanlokkelijk zijn, maar dit moet met dure boetes en een efficiënte kontrole sterk ontraden worden. Het moet natuurlijk mogelijk zijn dat men de IGS betaald of aangeeft binnen de week (t.o.v.d. faktuur datum), als je dergelijk produkt zelf importeert.

Stap 2/ De BTW gaat voor de bijl bij alle resterende produkten en diensten die nog geen IGS-tax had. Produkten of diensten die niet echt gekontroleerd kunnen worden of dat de kontrole meer zou kosten dan het opbrengt, zijn natuurlijk tax-vrij.

Stap 3/ Vermogen belasting word verfijnt i.p.v. onroerende voorheffing.

Stap 4/ Hervorming van de Sociale Zekerheid en OCMW's.

VB:.Ik koop een wagen van 500.000-BF en betaal daarop 25% (125.000-BF) BTW op. De week daarop bedenk ik me, en verkoop diezelfde wagen zelf aan iemand anders voor 600.000-BF (25.000-BF verlies). Volgens de wet moet de koper er terug X% BTW (inschrijvingstaks) betaald worden. U ziet onmiddellijk waar het onrechtvaardige in dit systeem zit. Een beter systeem zou zijn, dat men maar één maal belasting betaald op de aankoop van een produkt (wagen, huis, boot enz.). Al of niet vermeerderd met milieu-taks en statiegeld (recyclage waarborg), zodat er tweedehands enkel een realistisch extra bedrag moet betaald worden voor de her inschrijving van het produkt. Andere zaken, zoals niet industrieel verpakte voeding en andere levens noodzakelijke produkten, die zeer moeilijk te controleren zijn op de betaalde taks, mogen dan ook niet belast worden. Het is ook duidelijk dat men niet verplicht is, om op alle produkten hetzelfde tarief toe te passen. Elk produkt of elke dienst moet afzonderlijk beoordeeld worden op het min of meer luxe zijn, of zijn belasting voor het milieu .

De BTW-ontvangsten liggen nu in grote mate bij de middenstand, en dit kost aan onze economie veel tijd en geld. Van de mogelijkheid tot fiscale fraude maar niet te spreken. Dus, is het beter de belasting eenmalig te heffen bij de producent of bij het inport-bedrijf zelf, gekoppeld aan een efficiënt controle systeem.

Ik koop mij een wagen van een 20.000-€. Betaal al de nodige taksen, en na een bepaalde tijd heb ik pech. Mijn motor is blijkbaar niet zo goed dan al die andere, en de garage moet deze herstellen. Wat blijkt nu, vadertje staat wil op mijn ongeluk nog eens geld verdienen, en rekent daar nog eens 21% BTW op de werkuren van de garagehouder bij. (rechtvaardigheid is toch wat anders) Het kan toch niet de bedoeling zijn, dat men de wegwerpmaatschappij door dergelijke onzinnige taksen wil bevorderen.

Hoe meer men werk, hoe meer men belast word, als beginsel voor een herverdeling of solidariteit tussen de hoge en lage inkomens, geen slecht idee zou je denken. Men kan het ook anders zien, de mensen die willen werken, worden het officieel werken ontraden. Zo is het nu eenmaal in België, en van die herverdeling komt er maar weinig terecht. Het zwart werk kunnen onze 1 miljoen ambtenaren ook niet tegen houden. Van het ene komt het andere, en het zwart-geld circuit heeft nu al astronomische afmetingen aangenomen, zodat onze economie er bijna op draait (gek toch, dat men daar al lang niet iets heeft aan gedaan) Nee, belasting op arbeid is niet sociaal en niet controleerbaar genoeg en moet zeker verdwijnen.

Laten we dit even verduidelijken met voor beeld:

Jan (arbeider/bediende of ambtenaar, voor mij hoeft dit verschil echt niet te bestaan) verdient per jaar 1 miljoen frank. Leeft als een kluizenaar en koopt enkel het strikt noodzakelijke en spaart de rest van zijn geld voor slechtere tijden. Leven op de rug van de gemeenschap vind hij maar niets.
Piet verdient hetzelfde bedrag, leeft alles op en voor een groot deel aan luxe produkten. En als het slecht zou gaan, dan zal de gemeenschap wel bij springen. Vind u echt niet dat Piet veel meer belastingen zou moeten betalen dan Jan ?.

Nog zo'n belasting systeem dat niet erg rechtvaardig is, en een voorbeeld moet dit bewijzen:

Jan en Piet bezitten een identieke wagen. Jan gebruikt meestal het openbaar vervoer of doet mee aan car-pooling, Piet rijd dagelijks 50 Km alleen naar zijn werk en doet geregeld uitstapjes tijdens het weekend.
U kunt het reeds raden, beide personen betalen net zoveel aan wegen taks !. Nee, dit kan niet en mag niet. Als je weet dat een gemiddelde Belg 8.000 Km per jaar rijd met zijn wagen, met een gemiddeld verbruik van 10 liter/100 Km, dan is zijn verbruik 800 liter per jaar. Dan volstaat het 5 à 10 frank extra per liter brandstof, om een rechtvaardiger systeem als rij taks te bekomen. Je bespaard er ook nog heel wat administratiekosten mee. Het is toch maar heel normaal, hoe meer je op de baan bent, hoe meer je betaald voor de aanleg, het onderhoud, de milieu hinder, de wegen politie, en alles dat er nog komt bij kijken. Het is ook nog een extra stimulans om gebruik te maken van het "goedkopere" openbaar vervoer.

Gezien we in de rubriek "Belasting op arbeid" deze vorm de grond hebben ingeboord, zullen we toch nog moeten onze (afgeslankte) overheidsinstellingen betalen. Ik denk hier aan het onderwijs, defensie, ministerie, OCMW enz. Het kadastraal inkomen per persoon zou wellicht uitgebreid moeten worden met een officiële schatting en een jaarlijkse update. (werk aan de winkel dus) Op deze wijze is elke vierkante meter grond en kubieke meter gebouw in België naar waarde geschat en belast.(dergelijke belasting mag het Europese gemiddelde niet beduidend veel overschrijden)

Een voorbeeld van taxatie zou kunnen zijn:

Een gezin met twee kinderen (jonger dan 18) met 1 inwonende grootouder (ouder dan 65), bezitten samen huis met een verhuur waarde van 27.500-BF per maand. 10.000-BF/maand voor een alleenstaande is niet belastbaar. Vermeerdert met 5.000-BF per persoon ouder dan 18 jaar, en 2.500-BF voor jongeren minder dan 18 jaar. Dit betekend dat ons gezin op (27.500-25.000)= 2.500-*12= 30.000-BF zullen belast worden. Indien dit gezin geen kinderen en geen grootouder ten laste zou hebben, zij op 12.500*12= 150.000- BF zullen belast worden. Het spreekt vanzelf, dat die vermogen-taks progressief en jaarlijks aanpasbaar moet zijn in functie van de index en mogelijke aanpassingen van het KI. Voor de bedrijven spelen personen ten laste hier natuurlijk niet mee. Wegen worden door belast aan de gebruikers via het verbruik en type voertuig, spoorwegen en infrastructuur via zijn reizigers, waterwegen......enz. Het motto is "DE GEBRUIKER BETAALD" met zorg voor de zwakste in onze samenleving, en de kans op fraude tot een verwaarloosbaar minimum beperken.

Het principe "De bevuiler betaald" is een zeer goede slogan om op dit beginsel, de nodige centen te vinden om de diverse uitgaven te financieren. Waterzuivering installaties, verbranding ovens, recyclage bedrijven, milieu politie enz. moeten betaald worden door deze vorm van belasting. We krijgen reeds een bepaalde bijdrage via de belasting op auto brandstof en de aankoop van een voertuig. Andere vormen van milieu belastende consumptie dragen daar ook een steentje aan bij. Iedere staatsburger tussen 18 en 65 jaar betaald jaarlijks ook een minimum bedrag, dat daarvoor moet dienen. Bedrijven en instellingen, waarvan geweten is dat ze meer bevuilen dan de gemiddelde Belg, worden afzonderlijk belast in functie van bevuilingsgraad. Het principe geld hier ook, zoals voor alle andere belastingen, dat de inkomsten de uitgaven volledig moeten dekken.

Vennootschappen of andere bedrijven, NV's, BV's, CV's enz., er bestaan er veel te veel, en waarom ?....Je raad het, een wetgeving van compromissen en uitzonderingen, zodat je door het bos de bomen niet meer ziet. Men spreekt van fiscale spits-technologie om de belasting te ontwijken, geknoei en trucks om de sociale bijdragen zo klein mogelijk houden, en de aftrekposten zijn ook al geen exacte wetenschap.

Nee, weg ermee. Een bedrijf betaald milieu-taks, luxe-taks en recyclage-taks aan de staat, op de produkten die hij maakt. Betaald eveneens voor zijn milieu hinder en voor zijn K.I. op het onroerend goed. En uiteindelijk betaald hij al zijn werknemers. Hetgeen hij dan nog overhoud is voor hem en zijn eventuele vennoten. De werknemer betaald trouwens zelf zijn verzekering tegen ziekte, werkloosheid en pensioen. Onafhankelijk van hoeveel hij verdiend, hoeveel hij werkt en wanneer hij werkt. Je zou nu kunnen zeggen, op die manier kan die baas miljoenen verdienen per jaar, en betaald daar geen inkomstenbelasting op. En ik zeg dan, doet hij dat vandaag wel ?!.

De gelegenheid maakt de dief. Je mag nog duizend keer zeggen tegen uw hond of kat dat hij van het biefstuk af moet blijven terwijl je weg bent, reken daar maar niet op. Een mens is niet veel beter. Als de straf en de pakkans niet groot genoeg is, dan is de zaak op voorhand verloren. Geld dat niet gebruikt word (iets tastbaars mee gekocht of gebruikt) mag niet belast worden. Ik zet mijn geld op een spaarrekening, in een kous onder mijn matras of gebruik het om de haard aan te steken. Dat geld is uw eigendom, en niemand heeft daar zaken mee. Ook de interest op dat geld mag niet belast worden. Dat is de enige manier om van het zwart geld af te komen, en het wit wassen behoort dan definitief tot het verleden. Enkel belasting heffen op controleerbare zaken, zodat zeker meer dan 95% van de belasting gelden in de schatkist komt, en de resterende 5% word betaald door diegenen die gesnapt worden. Een voorbeeld: alle luxe toestellen (ook import) zijn vergezeld, met een door de overheid geleverd en genummerde kaart. De fabrikant of de importeur koopt die kaart van de overheid, zet er het serienummer en nog andere gegevens op, en zend het dubbel terug naar de bevoegde instantie. En het is uiteindelijk de klant die deze kaart bewaard als bewijs van de betaalde taksen. Het dient uiteindelijk ook voor het recyclage bedrijf (of fabrikant), om een bepaald bedrag terug te krijgen van de overheid, als zij het produkt behandelen.

Een eerste stap om het huidig belasting systeem eenvoudiger, overzichtelijker en arbeids-vriendelijker te maken is:

1) Elke individu afzonderlijk behandelen (belasten).
2) Minimum aanslag voet gelijk aan het bestaansminimum.
3) Het bedrag boven het bestaansminimum met vb. 20% belasten, en met 0% als streef doel.
4) Bijna alle aftrekposten afschaffen (i.v.m. verspillingen).
5) Een gezin mag zijn inkomsten zelf verdelen over die van zijn belasting plichtige gezinsleden en andere personen ten laste.

De aangifte is in mijn systeem van werken stukken eenvoudiger geworden. Wat de vermogensbelasting aangaat, moet je enkel hetgeen de staat via zijn KI-bestand opgeeft bevestigen, recente wijzigingen aangeven of fouten verbeteren. Een tweede luik van de aangifte, is het bevestigen of verbeteren van het aantal personen ten laste. Het opgeven van de nummers van de verplichte verzekering polissen (o.a. ziekte en invaliditeit, werkloosheid, auto, brand enz.). En in een laatste rubriek, zou ik de aangever een lijst voor leggen, zodat hij zelf kan bepalen aan welke culturele verenigingen of activiteiten (in volgorde van belangrijkheid) hij zijn belasting geld wil spenderen. Iedereen die ouder is dan 18 jaar krijgt een aangifte formulier. Het is nu wel mogelijk dat de ouders van hun meerderjarige en nog inwonende zoon of dochter, een wel bepaald gedeelte van hun K.I. kunnen overzetten op de aangifte van hun kind. Het spreekt dan wil voor zich, dat de grote van de studie lening zal afhangen van de aangifte van onze student.

Het grote probleem dat bestaat rond de vergrijzing van de bevolking, heeft hoofd zakelijk te maken met foutieve wetgeving, die men heeft gevoerd. Een individu, die zijn hele (actief) leven betaald heeft voor zijn pensioen, heeft ook het recht, zijn pensioen te ontvangen op het tijdstip dat hij zelf bepaald. Men kan het een beetje beschouwen als een contract, dat men afsluit met een verzekering- maatschappij. U betaald jaarlijks een premie, en afhankelijk van de jaren van bijdrage en de leeftijd krijgt hij zwart op wit op papier, op hoeveel hij recht heeft, op de dag dat hij met pensioen gaat. Zo simpel is het. Het is wel zo, dat de wetgever bepaalde wetten stelt i.v.m. IGS-tax op de polissen. (een extra bijdrage aan de staat voor diegenen die geen bijkomend pensioen kunnen betalen) Het is dus zeker niet de taak van de staat, om de pensioenen van de grote meerderheid van onze bevolking in eigen beheer te hebben. Ik denk eerder dat de overheid ervoor zorgt dat iedere Belg een basis pensioen krijgt op zijn 65ste, betaald met gemeenschapsgeld. (vb. 30.000-BF per persoon)

Het OCMW kost aan de gemeenschap tegenwoordig handen vol geld. Hoe komt dat ? :

De grote werkloosheid zal daar zeker niet vreemd aan zijn. In een welvaart-maatschappij zoals het onze, zou men daar in principe geen aanspraak moeten kunnen op maken. Enkel die personen die door het noodlot getroffen zijn, en alles hebben verloren (hun eigen schuld of niet), en diegenen wel kunnen, maar niet mogen of niet willen werken. De personen die dan toch niet anders kunnen, mogen in de eerste plaats niets meer bezitten (gekend via de vermogens belasting). Ze worden in het OCMW ook degelijk opgevangen (onderdak, eten en kledij), en een deskundige begeleiding zorgt ervoor dat ze zo snel mogelijk terug in de maatschappij worden ingepast. Wie betaald de rekening ?: In de eerste plaats zal diegene die er gebruik heeft van gemaakt, ook zijn verblijfskosten later (als hij terug in de mogelijkheid is) dit terug betalen. De rest betaald de overheid (gewest).

De verzekering tegen werkloosheid, is iets waar de staat zich niet zoveel moet mee bemoeien. Ik spreek liever over werkzoekenden, en die moeten er ook zijn. De industrie of de dienstensector moet uit deze arbeidsreserve de geschikte krachten vinden voor hun bedrijvigheid, en ze ook kunnen teruggeven als ze niet voldoen of als er minder werk voor ze is. Iedere Belg (ouder is dan 18 jaar) krijgt van de overheid een minimum verzekering tegen werkloosheid. En kan deze bij een verzekeraar naar keuze afsluiten en eventueel verhogen door bij te betalen. De wethouder stelt wel bepaalde eisen i.v.m. minimum uitkeringen, rechten en plichten.

De privé sector doet dan de rest. Het bijscholen van zijn werkzoekenden, de controle op misbruik, informatie aan zijn leden de uitkeringen enz..

Ik stel ook voor, dat er een maximum en minimum aan werkzoekenden, in verhouding tot het totaal van de actieve bevolking, en dit per regio en categorie werknemers wordt vastgelegd. Het uiteindelijke doel van de cijfers moet rechtstreeks verband houden met de strategie of de planning in het onderwijs (ik bedoel daarmee, geen 100 bakkers produceren per jaar als de gemeenschap er maar 50 nodig heeft). Het totale aantal werkzoekenden daarentegen, moet omgekeerd evenredig, zijn weerslag hebben op het index cijfer. De grootte van het effect moet misschien wel proefondervindelijk en regelmatig worden aangepast, zodat de wet zelf regelend werkt.

De ziekteverzekering kan gerust aan de privé verzekeraars overgelaten worden, maar toestanden zoals we in Amerika kennen moeten in elk geval vermeden worden.

Wat moeten we dan beter doen:

1) Alle Belgen moeten een basis verzekering hebben.
2) Schade claims moeten redelijk blijven.
3) Hoge taksen op verzekeringen boven het basis pakket. (om klasse geneeskunde zoveel mogelijk te vermijden)
4) Het basis pakket is belastingvrij.
5) Ziekenhuizen met de basis infrastructuur zijn eigendom van de staat, en worden beheerd door een onafhankelijk en deskundig team. Ze zorgen er ook voor, dat de prijs van de ziekteverzekering binnen bepaalde perken blijft en staan open voor alle klachten of misbruiken t.o.v. de patiënt.

6) Afdelingen in de ziekenhuizen worden verhuurd aan dokters -ondernemers die de werking en het personeel op zich neemt.
Indien er teveel klachten binnenkomen t.o.v. zijn afdeling, kon hij zijn beheers functie verliezen.

7) De tarieven zijn vrij, maar moeten algemeen gekend zijn door de patiënt en ook voor het grote publiek.

We kennen drie categorieën van verzekerden:

1) De lichamelijk en of geestelijk gehandicapten die niet in staat zijn, of maar deeltijds kunnen werken. Voor die groep is er een staatsinstelling die er voor zorgt dat die personen op een evenredige manier verdeeld worden over de privé verzekering maatschappijen (ik denk hier aan max. 5% van de bevolking). Of een premie reductie krijgen in functie van hun handicap. Dit moet los staan t.o.v. van zijn bezittingen en zijn gezinssituatie. (niemand zal voor geen geld ter wereld willen ruilen)

2) De (gezonde) actieve groep die kunnen of willen werken, of gewoon in staat zijn de premie te betalen door te gaan werken. Zij kunnen terecht bij een ziekteverzekering naar eigen keuze.

3) De laatste groep van mensen moet je eerder zoeken bij de daklozen, ex- of gedetineerden, drugverslaafden enz.. Die personen horen thuis in gespecialiseerde instellingen van de staat (o.a.OCMW). Hun taak bestaat erin ze zo vlug mogelijk terug in de maatschappij te integreren. Ook deze groep wordt gratis verzekerd, zowel voor ziekte als voor hun pensioen, en worden op evenredige wijze toegewezen aan alle verzekeraars.

Privé verzekeraars mogen in geen enkel geval zelf ziekenhuizen of dokters in eigen beheer hebben. Ze mogen wel bepaalde wan praktijken aanklagen. Gedurende de tijd van de gerechtelijke procedure, hun klanten ontraden een zekere dokter te raadplegen of gebruik maken van een bepaalde afdeling in een kliniek. Met straf op het eventueel niet terugbetalen van de gedane kosten. Kinderen worden bij wijze van spreken "gratis" mee verzekerd met één van de ouders, en de verzekeraars zijn verplicht x % minderjarigen mee te verzekeren. Het is de klant vrij om van maatschappij te veranderen, maar net als bij de auto verzekering nemen ze hun bonus -malus graad mee. De verzekeraar moet wel uitzien dat de gemiddelde leeftijd en die van de bonus-malus van zijn kanten niet veel lager ligt dan het landsgemiddelde (dit om concurrentie vervalsing tegen te gaan).

De vakverenigingen zouden in principe overbodig worden, als de overheid zijn werk naar behoren zou doen. Het is nogal logisch dat een werknemer meer schrik heeft om zijn job te verliezen, als de werkloosheid hoog is. In principe neemt een vakbond een stukje verantwoordelijkheid van de werkgever over. Het is zowel voor de patroon als voor de vakbond van belang dat de werknemer het naar zijn zin heeft, de produktiviteit (winst) zo hoog mogelijk is, en dat de salarissen voldoende hoog zijn om het verlies aan goede werkkrachten te vermijden. Het loopt nu enigszins anders. De werkgevers maken (mis-) gebruik van de merendeels minder geschoolde vakbond afgevaardigden om het loon zo laag mogelijk te houden, en de werkloosheid zo hoog mogelijk. Voor mij hoeft het allemaal niet meer. Als de werkloosheid niet meer bestaat, dan kan elke werknemer voor zich bepalen als het hem nog de moeite loont om voor een bepaalde werkgever te werken, en hoeft niet meer bang te zijn om zonder inkomen te vallen. Het is dan vanzelfsprekend dat de baas zijn werknemers het loon zal geven die ze verdienen.C.A.O.'s zijn ook overbodig geworden, als de index op een juiste wijze is samengesteld (aantal werkzoekenden omgekeerd evenredig met het index cijfer).

Wat kan de overheid doen:

Staken beperken of verbieden voor diensten van openbaar nut .

Het beheer voor de werkloosheid vergoedingen toevertrouwen aan de vakbonden zoals in Denemarken. Zodat deze er ook belang bij hebben dat er zo weinig mogelijk werklozen zijn.

De werkgever verplichten, de loon-barema's openbaar maken. Want dat is zeer belangrijk voor de sociale vrede in een bedrijf, en ook voor het land. Wat we nu tegenkomen is voor de gewone burger niet te begrijpen, het zit in een "taboefeer" en dat kan nooit goed zijn.

-Lange wachtlijsten door een te kort aan plaatsen in rusthuizen.
-Bedragen van meer dan 1.000-€ voor een kamertje en een paar gemeenschappelijke ruimten.
-Klachten omtrent gebrek aan privacy en onwaardige behandeling.
Is het dat, wat we noemen "respect hebben voor de grijze haren". Het is bijna niet te geloven, hoe dit mogelijk is. De rekening is vlug gemaakt: meer dan 300-€ vloeit terug naar de Staat in de vorm van belasting en sociale zekerheid, gezien dat dit een arbeid intensieve sector is.

Ik heb het hier niet over mensen die "dement" of zeer veel aandacht of zorg nodig hebben. Gewoon ouderen die niet meer willen of kunnen alleen leven.
Volgens mijn mening moet de verplichte pensioen- en ziekteverzekering deze service zonder veel problemen kunnen oplossen, zonder dat de Staat daar 1cent. moet bijpassen.
Een tweede categorie bejaarden, zijn diegenen die door hun aard, bijna gans hun leven op de solidariteit van de gemeenschap hebben geleefd (OCMW), en ook niets meer bezitten. Deze mensen komen dan uiteraard in een bejaardentehuis van hun gemeente of gewest terecht.
Als besluit wil ik nogmaals de aandacht vestigen op: Iemand die zijn leven lang in regel is geweest met de wettelijke verzekeringen en op zijn vijf-en-zestigste niets bezit, moet zonder extra kosten opgenomen kunnen worden in een privé rusthuis naar zijn keuze. Het zal dan wel volgens de minimum norm zijn, maar het is dan nog altijd de vraag of door de wet van vraag en aanbod, daar niet iets extra's bovenop zou komen.

Ik geloof niet, dat een gezond iemand ooit zijn leven zou willen ruilen voor die van een gehandicapte. En toch worden nog dagelijks sterk gehandicapte kinderen op de wereld gezet. Onze christelijke traditie zegt ons dat elk menselijk leven heilig is, maar we sluiten ze wel achteraf op in instellingen. De levensomstandigheden zijn er erbarmelijk slecht, en niemand heeft er geld voor over of wil ze nog zien. Nee, hypocriete toestanden zoals deze kunnen we best missen. Minder-validen hoeven geen beter leven te leiden dan de gemiddelde valide, maar toch beter dan nu het geval is. Al naar gelang de graad van handicap, moet hij of zij maandelijks een uitkering krijgen, zodat ze niet moeten leven van de toevallige liefdadigheid van een ander. En die uitkering mag zeker niet vervallen omdat hij of zij geld bijverdient of in het bezet is van heel wat onroerend goed.

Kinderbijslag mag voor mijn mening gerust verdwijnen. Ik hoor de kritiek al, maar deze volgens mij onterecht. Het is logisch dat kinderen grootbrengen veel geld kost, en dit kan je vandaag zeker niet doen met de vergoeding die daarvoor krijgt. In de rubriek van "onderwijs tot 18 jaar" is dit geld al een stuk efficiënter gebruikt, en mijn pleidooi voor "vermogen belasting" is de aftrek voor kinderen ten laste, een voordeel dat bijna enkel ten goede komt aan diegene die het nodig heeft. Want, zeg eens eerlijk, een groter huis bezitten en je kinderen goed laten studeren kost vandaag veel meer dan je denkt.

Eerst een bevolking uitmelken tot hij bijna sterft, en daarna een subsidie geven zodat hij in leven blijft. Dit zijn middeleeuwse toestanden die we dagelijks nog meemaken. Neem nu bijvoorbeeld het landbouw beleid van de Europese gemeenschap. Men subsidieert de Europese boer omdat de prijs van zijn produkten zou kunnen concurreren met deze van de import. Men betaald hem soms voor niets te doen (braak laten liggen van zijn grond). Het is nogal logisch dat we niet te afhankelijk mogen zijn voor onze voedselvoorziening van het buitenland. Er bestaan betere methodes om ons daar tegen te beschermen.

Een voorbeeld: Het land dat een bepaald landbouwprodukt exporteert naar de EEG, moet een internationale verzekering aangaan, om dezelfde hoeveelheid (in kwaliteit en prijs) van dit produkt, ook de volgende jaren te kunnen leveren (binnen internationaal afgesproken grenzen). Die zekerheid zal hem zeker geld kosten, en wij besparen de subsidies. Een tweede mogelijkheid om bepaalde import te beperken is het opstellen van kwaliteit- en produktie regels. Als een land b.v. stelt dat voor het vetmesten van varkens, elk dier 10 m² leefruimte moet krijgen. Dan kan men de import uit die landen verbieden die niet aan de minimum regels voldoen.

Iedere Belg heeft bijna 25.000-€ schuld en betaald daar ieder jaar nog eens ongeveer 1.000-€. intresten op. Dat is het trieste verhaal van 20 jaar sinterklaas politiek. Uit deze spiraal komen is bijna een onbegonnen zaak. Het zal zeker politieke moed vergen, om de operatie "RESTORE HOPE" aan de burger nog eens te verkopen. Ze zullen zeker plechtig moeten beloven, dat het einde van de tunnel er op 1 januari 2.00X echt zal zijn. Anders komen de salarissen van alle ministers, senatoren en parlementsleden op het niveau van het bestaans-minimum, tot hun doel is bereikt. (wedden dat ze er in slagen!)

Tot op de dag van vandaag hebben we te maken met een tamelijk bemoeizuchtige overheid, die denk dat de burger zo dom is en de verkopers zo harteloos, zodat maximum prijzen moeten worden opgelegd. Op Europees vlak zijn ze ook al die weg op. Ik begrijp dat monopolie vorming, en de daarbij horende machtsposities moeten vermeden worden, maar zeker niet op de manier zoals het nu gebeurd. Het enige dat een prijzen-commissie mag doen is: de burger informeren op prijs verschillen en misbruiken, en nagaan waardoor zoiets mogelijk is. Als de reden te zoeken is bij fraude, illegale import of iets dergelijks, dan moet ze dat melden bij de gerechtelijke overheid.

Kennis en kunde zijn de beste troeven om de voortdurende concurrentieslag op wereld vlak voor te zijn. Het is dus van levensbelang, om ook op dit gebied, onze concurrenten een hak te zetten. Het budget dat vandaag de dag gespendeerd word aan de scholen is zeker voldoende, maar de manier waarop en waarvoor kan je zeker in vraag stellen.
Eerste voorstel: We zijn wereldburgers, we leven van de export, binnenkort leven we in een zeer groot land: " EUROPA". En zou het nu niet logisch zijn, dat iedereen elkaar zou begrijpen. Daarom stel ik voor dat iedere schoolverlater, de Engelse taal kan spreken en begrijpen. Dat wil automatisch zeggen dat de tweede taal niet Frans of Nederlands is, maar de wereldtaal van de toekomst.
Tweede voorstel: Als we de verloren jaren door verkeerde keuzes, diploma's zonder toekomst en de vele zittenblijvers eens en voorgoed uit de wereld te helpen. En dat is zeker niet zo moeilijk als je op het eerste zicht zou denken. Voor alle eerste jaars, in richtingen die een probleem vormen op de arbeidsmarkt of een hoog niveau vereisen, moet er elk jaar een minimum cijfer vastgelegd worden, die de leerling moet gehaald hebben op zijn vorig eindexamen. Aangezien het niet meer de scholen zijn die de diploma's uitreiken, is discriminatie op dat vlak uitgesloten.
Derde voorstel: Het word stilaan tijd, het lessen pakket aan te passen aan onze moderne tijd. We hebben het al gehad over het engels als tweede taal, maar ik mis nog veel andere zaken. De techniek is niet meer weg te denken uit ons dagelijks leven. En wat zien we nog altijd!. Ze krijgen voorhistorische lessen i.v.m. elektriciteit, scheikunde waar ze echt niet weten waar het allemaal goed voor is, wiskunde met formules zonder enig zicht op toepassingen enz.... En men is dan verwonderd dat het hen niet meer interesseert, of dat ze vluchten uit onze maatschappij.
Vierde voorstel: Taal-onderricht in de vorm van taal-labo, gebruik van de computer, audiovisuele hulpmiddelen, kortom alle moderne les methoden zijn nog meer uitzondering dan regel. Veel les gevers leven in een ivoren toren tot hun pensioen, zonder zich regelmatig bij te scholen. En er is ook geen echte selectie, zodat er meer en meer kaf tussen het koren zit.
Vijfde voorstel: Loon naar werken, en benoemingen afschaffen. Ik weet echt niet waarom men benoemd moet zijn om zijn werk goed te doen. Of heeft dat soms iets met privileges en vriendjespolitiek te maken ?.

Het gaat de laatste tijd niet zo goed met ons onderwijs systeem. Het geruzie tussen de diverse netten, de salarissen van onze leerkrachten, problemen rond de leerplicht tot 18 jaar, vriendjespolitiek i.v.m. benoemingen en aanstellingen, studie-beurzen gaan niet altijd naar diegene die het meest nodig heeft, enz. Al deze problemen lijken sprekend op een slecht beheerde onderneming. Hoe zie ik het nu: In grote lijnen is dit als volgt: Alle scholen zijn in privé handen, met dezelfde rechten en plichten als een normale onderneming. Het toekennen van de diploma's (examen commissie) is in handen van de regionale, nationale en internationale overheid, en dus gelijk voor iedereen. De schoolplicht zou ik terug brengen tot 16 jaar, met dien verstande, indien hij of zij stopt op 16 jaar, deze leerling nog recht heeft op twee jaar gratis onderwijs op het moment dat hem dat best past. Ja gratis voor iedereen tot zijn 18 jaar. Laten we eerlijk zijn, nu is het zo niet. En wat zou men beter kunnen gebruiken en zeker beter besteden aan dit kind, dan de kinderbijslag die men nu in geld uitkeert aan zijn ouders. En met gratis onderwijs bedoel ik dan ook alles (vervoer, middageten, school boeken, schrijf gerief, eventueel speciale kledij enz.). Geen discriminatie meer tussen de verschillende klassen in de bevolking. Verplicht huiswerk en lessen na de school uren vind ik ook immoreel. U weet best, dat het grote verschil in school resultaten niet altijd te wijten is aan het intelligentie coëfficiënt van de leerling. Het spreekt voor zich dat de leerling langer op de school zal verblijven, indien er aan de manier van lesgeven niets zou veranderen. Maar ik denk dat dit wel eens anders zou uitvallen. Indien men naar een efficiënt gerunde school, met een interessant lessen-pakket, gemotiveerde leerkrachten en een kind-vriendelijke les-methode zou gaan.
De financiering van dit systeem tot 18 jaar, gebeurd natuurlijk op basis van het aantal en de leeftijd van de leerlingen, en een bonus in functie van het aantal geslaagde leerlingen.
Een informatie naar de bevolking toe, i.v.m. slaag-kansen, percentage van succesvolle leerlingen in de maatschappij enz... behoort tot verplichte publikatie's van de scholen.

Vanaf dit stadium, is het onderwijs niet meer gratis. Dit wil niet zeggen dat niet iedereen die het intellectueel aankan, de kans moet krijgen deze studies te volgen. Het behaalde resultaat van het vorige diploma kan natuurlijk wel bepalen of je al of niet mag starten in een bepaalde richting, (door de wetgever bepaald in functie van de markt-behoefte, hoeveel er per jaar mogen afstuderen ). De kosten voor deze studie-richting worden betaald door de staat in de vorm van een lening, maar komen als negatief saldo op een rekening-nummer van de student, die hij bijvoorbeeld op 20 jaar moet terugbetalen tegen een reële rente (index). Diploma's worden hier uiteraard ook niet door de school zelf uitgereikt, maar door een examen-commissie (aangesteld door de overheid). Het lessen pakket dat door het rijk is opgelegd, moet de school wel volgen, maar moet de school nog voldoende ruimte geven, om zijn lessen-pakket zo interessant mogelijk in te vullen.

Ik heb gehoord dat er ongeveer 800.000 wet-teksten en wetswijzigingen bestaan, en ik kan niet geloven dat er één Belg bestaat die ze allemaal zou kennen. Hoe is zoiets nu mogelijk: Heel simpel, als de grond structuren van een maatschappij niet rechtvaardig zijn opgesteld, en als er te weinig rekening is gehouden met de geaardheid van de mens. Dan krijg je oneindig veel wetten en uitzonderingen op die wetten, zodat er geen eind aan komt. Wat mag je dan nog geloven van het gezegde: "IEDEREEN IS GELIJK VOOR DE WET" als niemand ze echt kent.
Een voorbeeld van beginselverklaring:

-Gratis onderwijs voor iedere Belg tot 18 jaar.
-Geen belasting op arbeid, geld en erfenis (wel registratie kosten tegen kostprijs).
-Wel belasting op verbruik en gebruik van goederen, diensten en milieu.
-Wel belasting op onroerend goed. (boven een bepaald basispacket, berekend per persoon)
-Alle openbare diensten werken tegen kostprijs.
-De stad- of staat-financiën moeten altijd in evenwicht zijn op het einde van hun legislatuur of reden van bestaan.
-De overheid houd zich enkel bezig met het maken van wetten, en zorgt ervoor dat ze nageleefd worden.
-Alle migranten die de Belgische nationaliteit willen krijgen moeten binnen het jaar geïntegreerd zijn, en in orde zijn voor de wet.
-De kwaliteit van het leven heeft voorrang op de kwantiteit.
-Er mag geen band bestaan tussen politiek en drukkingsgroepen.(belangen vermenging)
-Scheiding van de machten en ook van Kerk & staat.

Alles met het openbaar vervoer, dan is natuurlijk het probleem van de files misschien opgelost ?, maar ik denk dat we dan veel andere problemen op onze nek halen. De gemiddelde Belg heeft een baksteen in zijn maag, en een auto in zijn hoofd. Het is enkel de vraag, of hij wel zo blij is met al dat verkeer en die tijdrovende files. Met het afschaffen van de rij taks en het optrekken van de brandstof prijzen, hebben we de files al wat ingekort. Aan het woon-werk verkeer kan ook wat gebeuren. Stel, je verplicht de werkgever, om de tijd dat zijn werknemer nodig heeft om van en naar het werk te reizen, en de middelen integraal te vergoeden. Die meerkost mag hij wel delen door het aantal werknemers, en proportioneel aftrekken van hun loon, zodat het geheel een nul operatie word.
Wat zal dan de weerslag zijn op het verkeer?.
1/ Een werkgever zal liever iemand tewerkstellen die dicht bij het bedrijf woont.
2/ Zal hij zelf het carpoolen aanmoedigen of organiseren, zodat hij daardoor veel geld kan besparen.
3/ Zal hij niet zo vlug meer geneigd zijn om zijn vestiging in te plannen in een gebied waar hij zijn werknemers van ver moet laten komen (desnoods decentraliseren of opsplitsen van zijn bedrijf). Je ziet, dat bepaald oplossingen voor een probleem niet zoveel hoeven te kosten, en zelf-regelend werken.

Snelheidsduivels echt aanpakken door realistische controles:

U weet dat nummerplaat-herkenning m.b.v. een camera bestaat en reeds in andere landen wordt toegepast.
Stel, je plaatst op alle op- en afritten van een autosnelweg een camera. (Kost waarschijnlijk stukken minder dan nu het geval is)
Deze beelden worden via een ADSL- of GPRS verbinding naar een centrale plaats gestuurd voor verwerking.
Het voertuig dat de afstand in een te korte tijd aflegt is in dit geval gekend, en kan geverbaliseerd worden.
Een te groot aantal overtreders duid hier aan dat de maximum ingestelde snelheid niet realistisch was.
Een tweede voordeel van dergelijk systeem is, dat men in funktie van de tijd, wegen werken, weersomstandigheden of drukte de maximum toegelaten snelheid kan wijzigen. (DD. 02-2003)

De enige manier om onze wegwerpmaatschappij milieuvriendelijker te maken, is onze afval berg eens goed te analyseren. Laten we even enkele voorbeelden uitwerken. Er bestaat tot op heden nog geen wet die het verplicht terugnemen van verpakkingsmateriaal regelt, en dat is maar goed ook. Hoe minder verplichtingen er zijn, hoe vrijer de consument is. De wetgever zou wel kunnen stellen, dat op alle drank verpakkingen een statiegeld gevraagd word. En als de producent van dit produkt beslist, deze terug te nemen en te her gebruiken, dan krijgt de klant zijn statiegeld terug van de leverancier. Het restant van de statie gelden (van de produkten die niet teruggenomen worden), gaat dan naar de staat. Die er de gemeenschappelijke recyclage bedrijven mee steunt. Ik denk niet dat we 20 of 30 jaar terug in de tijd willen gaan, en al onze melk of limonade weer in die zware glazen flessen willen sleuren. Nee, we moeten er enkel voor zorgen dat al die verpakkingen niet meer in ons milieu terecht komen. Standaardisatie van glazen flessen en bokalen, zou waarschijnlijk het hergebruik ervan in de hand werken. Voor andere consumptie artikelen zoals auto's, vaatwassers, frigo's, tv's enz., kan men een ook statiegeld op leggen. Dit in de vorm van een mee geleverde kaart (zie echtheid bewijs bij een auto). Aangezien het gebruikte voorwerp, op het einde van zijn levensduur nog geld waard is, zal de consument wel twee keer denken vooraleer hij het in de natuur zal dumpen. Kijk maar eens naar de parking van de supermarkten, waar men zijn stuk van 20 frank terug krijgt, als hij zijn karretje terug brengt. Resultaat, geen achtergelaten wagentjes meer te zien!. De zorg voor het milieu wordt betaald door klant, op het moment dat hij het produkt koopt, en met de interest op de statie-gelden, moet de overheid toezien dat regels worden toegepast. Heeft een gemeentebestuur er ooit eens mogen aan denken (dat het voor een afval verwerkingsbedrijf), een gunst is, gratis het huisvuil op te halen in zijn gemeente !. Want, bij het sorteren of selectief ophalen van dit huisvuil, kan hij een deel van die verpakkingen omruilen bij de producenten, in de vorm van statiegeld. Het is dan aan de fabrikant, om te zorgen dat hij zijn eigen verpakkingen zo efficiënt mogelijk beheerd.

De verstoring van de orde is in hoofdzaak te wijten aan het grote verschil in macht en sociale klasse tussen verschillende groepen. In een economische recessie, zoals het vandaag in diverse landen het geval is, komen her en der relletjes tot ontwikkeling. Werkloosheid, stress, minder geld voor sociale begeleiding, zijn voedings bodems voor protest, rassehaat en de onvermijdelijke verloedering van een samenleving. Mens en dier zijn van nature egoïstische wezens. Als het hem moeilijk word gemaakt, laat hij zijn hersenen zwijgen en zijn natuurlijke instinken nemen terug de bovenhand. Deze relletjes zijn in feite kleine oorlogjes, en wil men vermijden dat dit een wereldoorlog word, dan moet men daar dringend iets aan doen. Enkele voorstellen: In mijn rubriek, omtrent de werkloosheid, heb ik al de werkzoekenden van straat gehaald, en ze daarvoor beloond. In mijn pleidooi omtrent onderwijs, zijn de leerlingen tussen 16 en 18 jaar (die school-moe zijn, en daardoor hun medeleerlingen negatief beïnvloeden), misschien nu gelukkig aan het werk, i.p.v. te spijbelen en hun tijd te verprutsen in cafés en aan gokkasten (en van drugs maar te zwijgen).
In het hoofdstuk "OCMW" zullen ook heel wat mensen, die nu hun toelage verdrinken of verdoen aan alles en nog wat, niet meer de kans krijgen zich in de criminaliteit te wagen.

Een zeer delicaat probleem, maar volgen mij relatief gemakkelijk op te lossen, indien men bepaalde regels in acht neemt.

1) Iedere buitenlander (niet EEG of toerist) die een arbeidsvergunning verkregen heeft, en een domicilie in België heeft, moet verplicht worden de nationaliteit aan te nemen van het land zelf. Zich ook onmiddellijk in orde te stellen met alle verzekeringen (werkloosheid, pensioen, ziekte enz. ). Gezien de belasting op arbeid niet meer bestaat, kunnen ze dus ook meer aan zwart werk doen. Gastarbeiders bestaan dan niet meer, enkel nog nieuwe of tijdelijke Belgen.

2) Illegalen (Belgen of buitenlanders) die niet in orde zijn (geen wettig paspoort kunnen voorleggen) worden opgepakt, onderzocht, en alles word in het werk gesteld om die mensen uit de illegaliteit te halen.

3) Asiel-aanvragers hebben over het algemeen niet de middelen om zich in orde te stellen met de wet. Maar ik denk, als men dergelijk persoon in ons land wil toelaten, ook moet zorgen dat hij niet direct in de illegaliteit terecht komt. Als je hen geen job en onderdak kan of wil geven, dan moeten ze het land weer uit.

4) Verplichte integratie, d.w.z. het kunnen spreken van één van onze landstalen (of engels), en een beperkte kennis van onze wetgeving. Hij krijgt anders geen wettig paspoort en word het land uitgewezen. Voor bejaarde personen kan een uitzondering worden gemaakt.

5) Er moet ook meer gelet worden op de huisvesting van die mensen. Minimum normen i.v.m. hygiëne en esthetiek spelen een grote rol in het integratie proces. Dat voorkomt getto vorming, en is niet enkel een probleem in migranten-buurten.

Er was eens een tijd, dat (hard-)drugs nog niet gekend was. Toen was alcohol nog het grote probleem. En waarom, omdat het verslavend werkt, als je er te veel en te regelmatig van gebruikt. En waarom deden ze dat, heel simpel, om dezelfde reden waarom ze nu eerst soft- en uiteindelijk hard-drugs gebruiken.

1) De prijs van alle drugs moeten naar beneden, om de onschuldige slachtoffers van inbraken en roofovervallen sterk te verminderen. Daardoor zullen de drug dealers minder verdienen, en wie weet?, zoeken ze weer een gewone job!. Hoe kan je nu die prijs doen dalen. Simpelweg door zelf de verkoop te regelen, en de drugs legaal in de apotheek te verkopen. De belasting op die produkten kan dan aangewend worden, om de drug-preventie te financieren.
2) Scholen zijn nu de eerste centra waar kinderen in aanraking komen met drugs, en dat word nu in alle talen verzwegen. Het is dan ook prioriteit nr.1 om de scholen drugs vrij te maken.
3) Een goede voorlichting reeds vanaf de lagere school, met video's of eventueel een gastspreker of en ex verslaafde is essentieel.
4) Jongeren die nu de prooi vormen voor toekomstige drug verslaving, moeten nu geholpen worden.
5) Het drug-gebruik mag net zoals alcohol en tabak niet strafbaar zijn, maar de gevolgen ervan moeten streng aangepakt worden.

Gokken is net als drugs, voor bepaalde mensen een verslaving geworden. Het zit waarschijnlijk wel een beetje in iedere mens, onder de vorm van een spel of op een eenvoudige manier veel geld te verdienen.

Alle spelen waar geld mee verdiend kan worden op de rug van zijn mede spelers, en waar alle spelers samen geen 80% van hun gezamenlijke inleg terug kunnen verdienen, zouden verboden moeten worden. Ik stel ook een maximum winst per spel voor, in verhouding tot de inzet (vb. 20 tot 100 maal de inzet). LOTTO, SUBITO en nog vele andere gokspelen georganiseerd of oogluikend toegestaan door de overheid vallen dan natuurlijk ook onder dezelfde wetgeving. Het word stilaan tijd dat we zelf het goede voorbeeld tonen.

Een monopolie positie en toch geen winst maken, is voor een ondernemer niet te begrijpen. Gemeenschappelijk vervoer is uiteraard goedkoper dan individueel vervoer. Maar als je nog met je gedachten in 1830 zit, dan kan het wel eens verkeren. Men rijd nog altijd van het ene naar het andere stationnetje, net zoals in het prille begin. Voor de trein, tram of metro is dat wel een must, en voor een grote stadsbus is het ook niet altijd aangewezen om de mensen voor hun deur op te halen en af te zetten. In de rubriek "milieu en verkeer" heb ik er al voor gezorgd, dat het de moeite loont om de auto eens op stal te laten staan. Maar de meeste mensen zijn iets beter gewend en hebben ook in vele gevallen geen alternatief. In een openbare dienst met monopolie-positie mag je gewoonweg niet staken. Dat is niet de schuld van de vakbonden, maar het is de regering die dat gewoon niet mag toelaten.

1) Iedereen die in een redelijk dicht bevolkte buurt woont, moet tijdens de dag om de 10 min. en tijdens de nacht om het uur, een verbinding krijgen naar zijn bestemming of een hoofdstation. En dit binnen een loopafstand van minder dan 100 meter.
2) Een goed samenspel, tussen privé en openbaar vervoer, moet de reiziger in staat stellen zijn wagen aan een hoofdstation achter te laten.
3) De Betalingen gebeuren allemaal met de bankkaart of een gelijkwaardige pas, zodat de prijs kan aangepast worden in functie van het tijdstip en de frequentie van het gebruik. Per maand krijg je een uittreksel van de bank, als extra controle.
4) Een soort van taxi-trein-taxi dienst is noodzakelijk voor diegenen in dun bevolkte streken wonen. Ook voor mensen die moeilijk te been zijn of iedereen die daar wenst gebruik van te maken. Een simpel telefoontje moet volstaan, om te weten wanneer je opgehaald word en wanneer je op je bestemming zal aankomen.
5) Staken in elk geval verboden (wel recht om direkt ontslag te nemen met fikse ontslag vergoeding in verhouding tot de dienstjaren).

De kleine milieuvriendelijke elektrische wagen komt eraan, en daar moet het openbaar vervoer op inspelen. Het is best mogelijk dat enkel dit soort vervoer nog zal toegelaten worden in de stadskern. Gezien de kleinere actieradius en snelheid, zou het aangewezen zijn met dit autootje de trein op te rijden, in en uitboeken met je bankkaart, en in het station naar wens er af te rijden. Ik denk hier wel op het dwars (t.o.v. het spoor) op en afrijden. Om de 10 min. vertrekken enkel de geladen wagons. De passagiers blijven in hun wagen zitten. Dubbel dek wagons moet mogelijk zijn. De enige beperking voor het voertuig, is de lengte en de hoogte. De infrastructuur voor dit soort van service hoeft echt niet zoveel te kosten, en men mag met zo'n beslissing niet lang wachten, omdat auto fabrikanten er zich kunnen op voorbereiden.

De olie is spotgoedkoop, en het zou zonde zijn er geen gebruik van te maken. Ja zeker, 20 Euro cent gemiddeld per liter geraffineerde brandstof. Reken maar eens uit hoeveel energie je uit 1 liter van die brandstof haalt, maar dat is natuurlijk het probleem niet. Mensen zijn verwend, nemen de auto omdat hij er nu eenmaal is en het kost hen de minste moeite. Diegenen die beweren dat je ook alles met de fiets en het openbaar vervoer kan gedaan krijgen, gelooft zeker nog in de goede Sint. Het zou voor de economie van ons land een regelrechte zelfmoord betekenen, indien niet de hele wereld hetzelfde zou doen. Alhoewel, volgens mij kunnen we het aantal gezamenlijk afgelegde kilometers zeker met de helft verminderen. En daar is geld en concurrentie voordeel mee te verdienen. Ik heb het reeds eerder aangehaald, dat het de werkgever is die integraal die kosten voor het woon-werk verkeer moet vergoeden. Ten tweede, moet op Europees niveau de prijs per liter brand stof gevoelig stijgen, omdat men toch nog wat minder nodeloze verplaatsingen zou doen. En ten derde, moet het openbaar vervoer stukken beter, efficiënter en goedkoper werken dan dat het vandaag het geval is. De olie producerende landen kunnen onze westerse economie nog altijd te sterk onder druk zetten (gewild of ongewild), en daarom zou ik voorstellen het privé vervoer meer dan nu het geval is, te stimuleren in de richting van kleine of elektrisch aangedreven auto's (je weet het nog: "Sadan" !).

Iemand die zich niet aan politiek interesseert, of van mening is dat het toch allemaal zakkenvullers zijn, hoeft echt niet die verplaatsing te doen. Je krijgt er enkel maar een slechter beeld van in het uiteindelijke resultaat. Iedere Belg moet wel de gelegenheid krijgen om zijn stem uit te brengen. Het zou trouwens nog een besparing met zich meebrengen, i.v.m. toevallig in het buitenland zijn of politie controle voor diegenen die niet hebben gestemd.
Stemmen via internet zou zo vlug mogelijk moeten worden ingevoerd. Een extra funktie met de nieuwe chip-identiteitskaart kan zeker een goede identifikatie waarborgen.

Ik ben sterk in politiek geïnteresseerd. Weet wel redelijk goed waarvoor de partijen staan (via de media). Ken ook de naam van de politieker waarop ik stem. Maar dat is ook alles!. Wat ik niet weet: "is die persoon wel mijn beste keuze". Het zal wel, dat je de gemeenteraad kan bijwonen of bepaalde literatuur zal verslagen van wetsvoorstellen publiceren. Maar dat zijn vijgen na Pasen. Een tweede manier om het te weten, is de verkiezingspropaganda die we in onze bus krijgen. Dan nog, is mijn informatie onvolledig, ondanks de pakken papier, die meestal rechtstreeks de vuilbak ingaan. Volgens mij zou men beter per gemeente, arrondissement of provincie, al naar gelang de soort verkiezing, één, en zo neutraal mogelijk boekje drukken, en dit samen met de kies brieven verdelen. Wat moet er nu in dit boekje staan: Een beknopte tekst voor iedere partij, waarvoor ze staat (elk evenveel ruimte). Alle personen die op de verkiezingslijst staan, krijgen ook een gelijk aantal pagina's, om zichzelf te profileren. En uiteindelijk zou ik voor diegenen die al eerder verkozen geweest zijn, willen weten hoe ze hebben gestemd (voor, tegen of onthouden) op een tiental belangrijke stemmingen (naar eigen keuze).

Naar mijn mening moet er een algemeen verbod komen op alle reclame via uithangborden, folders in de brievenbussen en gadgets die uitgedeeld worden tijdens de verkiezing periode. Het kost de partijen en de kandidaten handen vol geld, en uiteindelijk zal het toch de burger zijn, die dat zal betalen. Persoonlijke reclame in dagbladen of tijdschriften is ook niet toegestaan. De krant zelf, mag wel voor eigen rekening, copy's naar eigen keuze, uit het verkiezingsboekje publiceren. Partij-politieke debatten en uitzendingen door derden, zoals het tot op vandaag gebeurd, zijn wel toegelaten.

Als vrij denkend mens, heb ik niet het minste probleem om te zeggen, dat dit voor mij geen probleem is. In de eerste plaats is het aan de moeder van het ongeboren kind, om te zeggen, of ze al of niet wil doorgaan met die zwangerschap. De gehuwde vader heeft daar maar een adviserende stem in, indien dit niet uitdrukkelijk anders zou vermeld zijn in hun huwelijks contract. De kerkfabriek, en veel katholiek opgevoede (en andere) mensen zijn tegen abortus, en dat is natuurlijk hun goed recht. Niemand verplicht ze trouwens dit te doen. Kerk of staat heeft op dat vlak geen enkel recht op dat kind, zolang het niet is ingeschreven bij de burgerlijke stand.

Zoals reeds eerder vermeld, is geloof iets persoonlijks, iets dat deel uitmaakt van een culturele ingesteldheid. En dat is een recht en zeker geen plicht, maar iedereen moet de mening van de andersdenkende respecteren. Je mag nu niet verwachten van de gemeenschap, dat dit soort van culturele activiteiten, meer moet aangemoedigd dan andere (iedereen betaald voor zijn eigen behoeften). Veel van die godsdiensten prediken het superieure van de mens in het algemeen, en van zijn eigen geloofsgenoten in het bijzonder. Dat kan samen met andere oorzaken, leiden tot zeer gevaarlijke toestanden. Denk maar aan toestanden zoals in Ierland, Joegoslavië, de tweede wereldoorlog e.a.

Ik geef toe, dat een bibliotheek nuttig kan zijn voor de gemeenschap, en dat daar wat geld wordt in gestopt uit de gemeenschappelijke kas. Maar, tot mijn verbazing stel ik vast, dat niet iedereen daar aan zijn trekken komt.

1: De auteur (indien hij nog leeft) van het uitgeleende boek zou ten minste 5 of 10 frank per uitlening moeten krijgen.
2: Boeken waarvan de inhoud snel aan interesse inboet ( vb. Technologische of heel recente werken) mogen gerust een hoger uitleen-tarief krijgen (een kwestie van vraag en aanbod).
3: Voorbeelden zoals 100 frank lid geld per jaar of 3 frank per uitgeleend boek zijn ongeoorloofd lage prijzen, en is vernederend t.o.v. de auteur.
4: Een markt studie i.v.m. de wensen van de bevolking zou hier niet ongepast zijn (ook naar de inhoud toe).

Iedereen heeft er de mond van vol, maar er zit een grote adder onder het gras. Het is niet juist te denken dat, 36 uren week, 6 weken collectief verlof, brug pensioen, werkloosheid, loopbaan onderbreking, rentenieren enz. ons welzijn ten goede komt. Meer en meer wordt die vrije tijd benut om het gezinsbudget aan te zuiveren met (zwart-) werk. Het heeft er niet altijd de schijn van, maar wat denk je van: je eigen huis bouwen of helpen met die van je broer of dochter. Klusjes in huis, schilderen en behangen, verbouwen, tuin aanleg enz.. Ik heb daar natuurlijk niets op tegen, want wat kan je nu tegen werken hebben. Het is niet voor niets, dat men de indruk heeft in feite minder vrije tijd te hebben dan vroeger. Je zou bijna denken dat onze regering deze vorm van belasting heeft vergeten (die op de vrije tijd). Dit soort toestanden bewijst nog eens dat, belasting op arbeid één van de onrechtvaardigste wetten zijn die er bestaan.

Euthanasie moet kunnen !!. Als de kwaliteit van het leven zo slecht is, en de afhankelijkheid zo groot is geworden, dan moet de betrokkene zelf, in eerste instantie of de naaste familieleden in de tweede plaats, de vraag mogen stellen om het leven op een menswaardige manier te beëindigen. In het geval van pas geboren baby's moet de grens eerder gelegd worden bij de vraag: kan het kind ooit zelfstandig, menswaardig en gelukkig na een bepaalde tijd door het leven gaan. Alles draait hier natuurlijk niet alleen om het geld dat zo iemand kost aan de gemeenschap, maar ook het menselijk leed dat zoiets meebrengt in een gezin, die totaal in het teken zal staan van zorg en de opvoeding van dat kind. Met het geld dat je voor dat ene kind uitgeeft, kan je zeker 10 gezonde kinderen uit hun ellendig bestaan halen en ze een goede opvoeding geven.

De koude oorlog is achter de rug, en de warme burgeroorlog staat voor de deur. Oude en onderdrukte burenruzies steken weer de kop op, omdat een gemeenschappelijke vijand is weggevallen en omdat een land het economisch niet zo goed doet. Niet zelden valt het nog eens samen met een verschil in huidkleur, godsdienst of ander etnisch gegeven. Een samenleving is zeer gevoelig voor verstoring of plots wegvallen van de macht. Is het klasse verschil tamelijk groot en het nationaal egoïsme nog aanwezig, dan is de bal aan het rollen. Om dit te vermijden, heb je niet alleen een politieke en economische unie nodig, maar ook een militaire eenheid. Daar moet zeer snel werk van gemaakt worden, want morgen is het misschien te laat. Iedere vorm van rassehaat of collectieve onverdraagzaamheid moet in de kiem gesmoord worden, maar als het enigszins kan moet het via politieke beslissingen voorkomen worden. Het wordt stilaan tijd dat we onze eigen problemen oplossen en niet altijd op het initiatief van andere groot machten (o.a. Amerika) moeten wachten.

Doe de stemtest 2003:
Bedenkingen per vraag

Doe de stemtest 2007:
Bedenkingen per vraag

Paars I:
Bedenkingen bij hun beleid

Paars II:
Einde loopbaan debat

Hoge boetes:

Snelheidsduivels echt aanpakken door realistische controles.
U weet dat nummerplaat-herkenning m.b.v. een camera bestaat en reeds in andere landen wordt toegepast.
Stel, je plaatst op alle op- en afritten van een autosnelweg een camera.
(Kost waarschijnlijk stukken minder dan nu het geval is)
Deze beelden worden via een ADSL of GPRS-verbinding naar een centrale plaats gestuurd voor verwerking. Het voertuig dat de afstand in een te korte tijd aflegt is in dit geval gekend, en kan geverbaliseerd worden.
Een te groot aantal overtreders duid hier aan dat de maximum ingestelde snelheid niet realistisch was. Een tweede voordeel van dergelijk systeem is, dat men in funktie van de tijd, wegen werken, weersomstandigheden of drukte de maximum toegelaten snelheid kan wijzigen.

De Post (Overheidsbedrijf):

De post moet af van die zaken die ze niet goed doen. (verlieslatend)
1/ Alle Bank- en verzekering zaken, met uitzondering van bedeling van de pensioenen in cash. (in onderaanneming met de banken)
2/ De verkoop van postzegels, aangetekende zendingen, enz. (dit kan gerust overgenomen worden door o.a. kranten winkels)
De post moet zich specialiseren in zijn kern aktiviteit.
1/ Samenwerking met pakjesdiensten, i.v.m. bedeling samen met de poststukken.
2/ Ophalen van poststukken. (ook bij de partikulier)

Het grote probleem van onze westerse democratie is nog altijd de hoge werkloosheid met als gevolg, de steeds toenemende criminaliteit. Belasting op arbeid is daar de grote boosdoener van. Het enge denken van een groot deel van de bevolking (lees: nationaal egoïsme, protectionisme, onverdraagzaamheid ) is wel het menselijk instinct om te overleven, maar mag niet overheersen in de levenswijze van een moderne beschaving. Noch het communisme en het kapitalisme zijn de oplossing om een goede en vreedzame samenleving te garanderen. Eeuwen lang heeft kerk en staat de bevolking onder de knoet gehouden met leugens, corruptie en een schrik-beleid. Wij zijn de beste, en de anders denkenden zijn de oorzaak van alle kwaad. Door censuur en het ganse doen en laten van een samenleving te begeleiden vanaf de geboorte tot aan het graf, had enkel tot doel al hun onderdanen elke vorm van logisch denken en handelen onmogelijk te maken. Mensen met zo'n opvoeding zijn zeer gevaarlijk, als ze in een macht vacuüm terecht komen. Denk maar aan de wrede toestanden in de tweede wereldoorlog en die in de Balkan. Een ander gevolg van onvoldoende scheiding tussen politiek en geloof, zijn toestanden zoals: noord en zuid Ierland, het midden oosten en de vele hypocriete toestanden in onze regio's. Religies verbieden is zeker geen oplossing, en zou waarschijnlijk een omgekeerd effect hebben. De enige manier om ons daar tegen te wapenen is het klasseverschil te verminderen, en zeker geen politiek toelaten die op basis van eender welk geloof is geïnspireerd. (recent: Algerije, Israël, enz....)